Alicja Bielawska, Morten Ernlund, Ulla Eriksen | Situation no. 2 (8 + 2 days)

situationno2_2ndshoot_final_02
situationno2_2ndshoot_final_08
situationno2_2ndshoot_final_22
situationno2_2ndshoot_final_34
situationno2_3rdshoot_final_04
situationno2_3rdshoot_final_05
situationno2_3rdshoot_final_12
situationno2_3rdshoot_final_21
situationno2_3rdshoot_final_23
situationno2_3rdshoot_final_31
situationno2_final_02
situationno2_final_06
situationno2_final_09
situationno2_final_13
situationno2_final_17
situationno2_final_18
situationno2_final_30
situationno2_final_31
situationno2_final_32

W centrum zainteresowań trójki artystów – Alicji Bielawskiej, Mortena Ernlunda i Ulli Eriksen – jest pojęcie rekonstrukcji. Lokalny kontekst, a zwłaszcza powojenna historia odbudowy Warszawy, stał się punktem wyjścia do improwizacji, z której wyłania się refleksja nad pojęciem autentyczności i sztuczności oraz związków pomiędzy nimi, a emocjami i sentymentem. Rekonstrukcja w ich rozumieniu oznacza przede wszystkim permanentną zmianę, dokonującą się w określonej przestrzeni oraz w obrębie skończonego zbioru modułowych elementów, których formalnym synonimem będą betonowe walce przemieszczane w trakcie trwania wystawy w przestrzeni galerii. Zmiana w ujęciu Bielawskiej, Ernlunda, Eriksen ma również właściwości performatywne.

Metaforą rekonstrukcji staje się nos. Inspiracją dla tego symbolu jest historia kolekcji antycznych rzeźb z muzeum Ny Carlsberg Glyptotek w Kopenhadze – greckich i rzymskich marmurowych popiersi i głów, którym w ramach konserwatorskiej opieki (i ówczesnej XIX. tendencji) dosztukowano utrącone nosy, następnie wraz ze zmianą metodologii (XX w.) nosy odjęto. Nosy te są dziś eksponowane osobno w kolekcji zwanej Nasothecą (z łac. Nasus – nos)*, tworząc niezwykły zbiór – ani modeli anatomicznych, ani fragmentów dzieł sztuki. Co więcej same nosy są już stare. Starzenie się rekonstrukcji (widoczne w warszawskiej przestrzeni głównie na Starym Mieście), upływ czasu, który dodaje jej autentyzmu oraz lokowanie w niej wspomnień i emocji to kolejne zagadnienie, któremu przyglądają się Bielawska, Ernlund i Eriksen.

Alicji Bielawska, Morten Ernlund i Ulla Eriksen już po raz drugi pracują wspólnie (Situation no. 1 miała miejsce rok temu w Kopenhadze), niwelując autorstwo do minimum, improwizują, eksperymentują z materiałami, wymieniają się kontekstami. Situation no. 2 (8 + 2 days) powstała w ramach dwóch oddzielnych spotkań – ośmiodniowego i dwudniowego pobytu duńskich artystów w Warszawie.

Jedną z wielu inspiracji Situation no. 2 (8 + 2 days) jest opowiadanie duńskiego pisarza Petera Seeberga Yndlingsglasset (ze zbioru Argumenter for benadning) o królu, który traci moc rządzenia po stracie ulubionego kielicha, a odzyskuje ją po czasie i z ociąganiem, dopiero gdy przyjmuje i akceptuje nowy – imitację poprzednika. Polski przekład opowiadania Yndlingsglasset Petera Seeberga w tłumaczeniu Bogusławy Sochańskiej zostanie odczytany w trakcie wernisażu. Wystawie towarzyszy publikacja zaprojektowana przez Ordered by Colour (orderedbycolour.dk).

 

Alicja Bielawska (1980)
>> www.alicjabielawska.com
Morten Ernlund (1979)
>> www.mortenernlund.dk
Ulla Eriksen (1976)

 

Alicja Bielawska, Morten Ernlund, Ulla Eriksen, Situation no. 2 (8 + 2 days)
15.05 – 25.06.2015

 

Wystawa powstała dzięki wsparciu The Danish Arts Foundation

DanishArtsFound_LOGO_CMYK-[Converted]